Koeman wint en Koeman verliest
Door Ward op den Brouw 
GRONINGEN, 4 NOV. Ronald Koeman betreedt als
laatste Feyenoord-speler het Oosterpark, waar hij met broer Erwin al
tegen de bal trapte toen vader Martin met GVAV zijn thuiswedstrijden
speelde. Ruim een uur voor de wedstrijd slentert hij langs het kantoor
van zijn vader, tegenwoordig manager bij FC Groningen. Binnen drukt de
manager technische zaken de hand van Johan Neeskens, behalve
assistent-bondscoach oud-speler van FC Groningen, alweer twaalf
seizoenen geleden. ,,Welkom.''
Boven, in de ruimte waar sponsoren, bestuursleden en Groningse
celebrities als Jacques d'Ancona en commissaris van de koningin Hans
Alders voor de aftrap een kop koffie drinken, hoort Martin Koeman steeds
dezelfde vraag. ,,Ben je gespannen?'' Gespeelde verbazing op zijn. ,,Ik?
Nee hoor.'' De loyaliteit van Koeman senior ligt ook vandaag ,,honderd
procent'' bij FC Groningen, ook nu Ronald met Feyenoord op bezoek is.
Daarover bestaat geen misverstand.
Sinds 1981 troffen Ronald en Erwin elkaar in acht competitieduels en
eenmaal in de strijd om de Europese Supercup. Dat was in 1989, toen
Ronald furore maakte bij PSV en Erwin zijn enige buitenlandse avontuur
beleefde bij KV Mechelen. Bij het merendeel van die wedstrijden ontbrak
vader Koeman op de tribune. ,,Ik ging er met opzet niet heen. Je zit
altijd tussen mensen die voor de eacute;&eacute;n of voor de ander
zijn, allemaal commentaar hebben. Daar kan ik niet zo goed tegen. Al het
mooie en het slechte in mensen komt dan naar boven. Ik hoop steeds dat
ze allebei een goede wedstrijd spelen, maar meestal is er
eacute;&eacute;n die wint en &eacute;&eacute;n die verliest. Daar ben
ik liever niet bij.'' Voor FC Groningen-Feyenoord, de laatste Koeman
versus Koeman, maakt Martin een uitzondering. ,,Toch een speciale dag.''
Slechts eacute;&eacute;n profseizoen brachten Erwin (35) en Ronald
Koeman (33) samen door in het Oosterpark. Erwin had al bij PSV gespeeld,
vertrok in 1985 voor vijf seizoenen naar Mechelen, kwam opnieuw voor PSV
uit en zit nu voor het derde achtereenvolgende jaar bij Groningen.
Ronald verruilde Groningen in 1983 voor Ajax, ging in '86 naar PSV en
drie jaar later naar Barcelona. Dat Ronald vorig jaar voor Feyenoord en
niet voor Groningen koos, heeft Martin Koeman hem nooit kwalijk genomen.
,,Zijn eigen keuze.'' Hij had beide jongens graag nog eacute;&eacute;n
keer samen bij FC Groningen aan het werk gezien, maar als dat onderwerp
ter sprake komt, drukt hij zich voorzichtig uit. ,,Mensen vroegen aan
mij of ik er niet voor kon zorgen dat hij naar Groningen kwam.'' Ronald
koos voor Feyenoord, een beslissing die veel Groningers hem niet in dank
afnamen. De vedette werd het mikpunt van hoon. Dat was voor de familie
Koeman geen prettige tijd. Ook gistermiddag werd Ronald als aanvoerder
van Feyenoord regelmatig door het Groningse publiek uitgefloten.
De laatste keer dat Martin Koeman de huidige nummers vier tegenover
elkaar zag, was ruim tien jaar geleden, toen Groningen (Erwin) tegen
Ajax (Ronald) speelde. De meeste duels bekeek hij op televisie. Toen
Ronald en Erwin in 1988 met het Nederlands elftal Europees kampioen
werden, zat Martin niet in Muuml;nchen, maar in een tv-studio. ,,Ik zit
liever voor de televisie dan in het stadion. Je kunt de wedstrijd op tv
beter zien en bovendien hebben die jongens voor en na de wedstrijd al
zoveel verplichtingen. Dan komt het niet uit om eens even rustig met ze
te praten.'' Martin kijkt zijn echtgenote Wies aan. ,,Na een interland
in Rotterdam hebben we eens een uur staan wachten en toen Ronald
eindelijk kwam, stond de motor van de bus al te draaien. Dan kun je nog
een minuutje met elkaar praten. Dat is niks.''
Achteraf heeft Martin spijt dat hij eacute;&eacute;n wedstrijd niet
bezocht: de finale om de Europa Cup I die Barcelona in 1992 op Wembley
tegen Sampdoria speelde. Ronald scoorde het enige doelpunt. ,,Ik kreeg
voor veel wedstrijden uitnodigingen. Maar het is zo'n gedoe. Je werk
schiet er bij in, je bent veel tijd kwijt. Ik ben ook heel nuchter,
misschien te nuchter. Als ik zie hoe idolaat sommige vaders en
schoonvaders zijn. Die willen overal bij zijn.''
Op de tribune is Martin Koeman geen schreeuwer, zoals hij ook nooit een
luidruchtige vader is geweest toen Erwin en Ronald nog bij de jeugd
voetbalden. ,,Ik geniet heel intens.'' Dat doet hij al sinds ze twaalf,
dertien jaar waren. ,,Toen zag ik dat het goeie voetballers zouden
worden. Ik dacht: ik moet me heel sterk vergissen wil dit nog misgaan.
Dat er bij allebei een goeie kop op zat, wist ik meteen al.'' Erwin was
zestien toen hij zijn debuut in het eerste van FC Groningen maakte,
Ronald zeventien, uitgerekend in een thuiswedstrijd tegen Feyenoord.
Martin Koeman is zichtbaar trots bij de constatering dat Erwin en Ronald
in al die jaren steeds dezelfde jongens zijn gebleven. ,,De grootste
pluim die je ze kunt geven.'' Kapsones zijn beide broers, geboren in
Zaandam en getogen in Groningen, vreemd. Nooit liepen ze naast hun
voetbalschoenen.
Ook de nieuwe generatie Koeman heeft liefde voor de bal. ,,Het zoontje
van Erwin voetbalt aardig, houdt zich tussen oudere jongens goed
staande'', zegt Martin. ,,De oudste van Ronald speelt bij een Belgische
club, die zie ik natuurlijk niet zo vaak.'' In zijn woonplaats Purmerend
was de grootvader van Ronald en Erwin al een verdienstelijk voetballer,
vertelt Martin. ,,Hij was linksbenig, hetzelfde type voetballer als
Erwin. Maar voor mijn vader stond niet voetbal, maar het werk in de
slagerij centraal, tachtig, negentig uur in de week.''
Bijna lyrisch is Martin Koeman als het spel van Ronald ter sprake komt,
de zoon in wie hij het meest van zichzelf als voetballer herkent. ,,Ik
geniet van zijn slimme spel. Het ziet er zo makkelijk uit. Deze jongen
ziet ook alles; of ie 'm lang of kort moet spelen.'' Martin roemt
Ronalds inzicht, zijn traptechniek, zijn snelheid van handelen. ,,Tien
jaar geleden riepen ze al dat hij trager werd. Ik heb me daar altijd
enorm aan gestoord. Ik kan best tegen kritiek, maar dan moet het wel
gefundeerd zijn.''
In Nederland is er te weinig waardering geweest voor Ronald, vindt
Martin. ,,Ik verbaas me er over dat hij nooit is gehuldigd nadat hij
afscheid heeft genomen van het Nederlands elftal.'' Er is nog iets dat
hem dwars zit. ,,Ik zou graag gezien hebben dat hij het record aantal
interlands had gebroken.'' Het record van Ruud Krol (83 interlands) had
hij eenvoudig kunnen breken, meent Martin. Met 78 wedstrijden als
international is Ronald een goede nummer twee. Vader probeerde zoon
ertoe te bewegen zijn carriegrave;re als international voort te zetten.
,,Ik heb het er menig keer met hem over gehad.''
Na de wedstrijd, die wordt besloten met een gemene tik van Ronald tegen
het been van Erwin, toont vader zich tevreden over beide zoons. ,,Als je
Ronald zo ziet spelen, is het toch doodzonde dat hij stopt?'' Op de
vraag of vader zijn zoon niet van dat voornemen kan afbrengen, schudt
hij het hoofd. Nee is nee. ,,Wat dat betreft is hij net z'n vader'',
zegt Martins echtgenote. Al ziet hij in de Rotterdamse club geen
kampioenselftal, Feyenoord mag van Martin Koeman de landstitel winnen.
,,Het zou een mooie afsluiting van Ronalds carriegrave;re zijn.'' Maar
zijn voornaamste zorg is dat Erwin zich met FC Groningen uit de kelder
van de eredivisie manoeuvreert.
