Van Wely en Gelfand pijnloos naar remise
Door Dirk Jan ten Geuzendam 
TILBURG, 22 OKT. Tot groot leedwezen van de
bezoekers, het organisatiecomiteacute; en de verzamelde pers, slaagde
Loek van Wely er in de negende ronde van het Fontys Schaaktoernooi niet
in koploper Boris Gelfand in verlegenheid te brengen. Rimpelloos gleden
de zetten naar remise zonder dat het rustige partijverloop ook maar een
moment naar de sensationele winst neigde die de plaatselijke favoriet
aan de leiding zou hebben gebracht.
Wie in het Tilburgse Ondernemingshuis naar het schaken komt kijken,
raakt al snel doordrongen van het gevoel dat iedereen het Van Wely zo
gunt. De kijkers omdat de jonge grootmeester een paar straten verderop
woont, de sponsor omdat hij ook geen bezwaar heeft tegen een winnaar van
eigen bodem, en de pers omdat Van Wely zo'n dankbaar onderwerp is. Hij
praat graag, dropt met plezier hier en daar een bommetje in het
schaakcircuit en is nooit te beroerd om reputaties ter
discussie te stellen, inclusief die van hemzelf.
Voordat hij zijn eerste zet tegen Gelfand ging doen zag Van Wely er geen
been in om voor de ingang van de speelzaal een televisieploeg te woord
te staan. Hij was tenslotte in een uitstekend humeur. PSV had Feyenoord
met 7-2 vernederd en alsof het niet mooier kon had Van Wely op de
rustdag met zijn eigen voetbalteam, Zilvermeeuwen 10 uit Zaandam, met
dezelfde cijfers gewonnen. Half lachend verhaalde Van Wely nog een keer
van zijn liefde voor lichamelijke inspanningen en de sportschool in het
bijzonder. Pas nadat zijn geamuseerd toekijkende collega's naar binnen
waren gedruppeld en de klokken waren aangezet, meldde ook Van Wely zich
aan het bord.
Daar wachtte een lichte teleurstelling. Gelfand ontweek het scherpe
Konings-Indisch, waarin zowel hij als Van Wely uitblinken, en koos voor de terug
houdende Moskouse variant van het
Damegambiet. Zijn uitleg na afloop was simpel. ,,Deze speelwijze ligt
Loek niet. Hij heeft er een paar keer tegen verloren, een paar keer
remise gespeeld, maar nog nooit gewonnen.''
Gelfand haalde pijnloos zijn gelijk, ook al sloeg Van Wely zijn eerste
remiseaanbod nog af. Veel argumenten kon de Brabander voor zijn
weigering niet aanvoeren. Enkele zetten later was het juist Gelfand die
door wilde spelen, maar na 31 zetten werd het punt dan toch gedeeld.
De partij tussen Van Wely en Gelfand werd voornamelijk zijdelings
gevolgd. Het was dan ook veel leuker om varianten door te rekenen bij
het spektakelstuk dat Aleksei Sjirov en Judit Polgar serveerden. De
Hongaarse werd in wervelende stijl vanuit de opening overrompeld. Twee
stukken stopte Sjirov in zijn aanval en ademloos keken de kenners toe
hoe alles op zijn plaats viel.
De spelers oordeelden laconieker. Polgar deed haar
nederlaag af als een bedrijfsongelukje. Ze had een beoordelingsfout
gemaakt in de opening die niet meer te herstellen was geweest. Sjirov
was het daar wel mee eens. Erg trots was hij dan ook niet op het
vuurwerk dat hij afgestoken had.
De winnende combinatie was vorig jaar al eens uitgevoerd in een weinig
bekende rapid-partij. Wel wilde hij er graag aan toegevoegd zien dat hij
de wending niet zomaar had geleend. Samen met Anand had hij twee jaar
geleden na een onderlinge partij in Buenos Aires deze variant bekeken en
geen goede voortzetting van de witte aanval kunnen vinden. 's Avonds in
de eenzaamheid van zijn kamer vond hij wel de zetten die hij dan nu ook
zelf had mogen uitvoeren.
Sjirov was voornamelijk opgelucht dat hij met zijn overwinning weer
opschoof naar de gedeelde tweede plaats. En dat hij een einde had
gemaakt aan een rampzalige reeks tegen zijn
schrikbeeld Judit Polgar. Van hun laatste tien partijen verloor hij er
eerst zes, voordat het met vier remises langzaam bergop ging.
Van Wely en Sjirov kregen gezelschap van Peter Leko, die opnieuw liet
zien dat zijn imago van remiseschuiver aan bijstelling toe is. In zijn
geliefde Gruuml;nfeld-verdediging verweerde Leko zich verbeten tegen
het zware drukspel van Lautier. Het zag er somber uit voor de jonge
Hongaar, maar juist in de fase dat de complicaties het menselijke
rekenvermogen begonnen te ontstijgen, toonde Leko zich het meest
koelbloedig.
Jeroen Piket behoudt met een half punt minder nog steeds goede
uitzichten op een respectabel resultaat. Tegen Anatoli Karpov kwam hij
met zwart geen moment in de problemen. Zoals Piket het uitdrukte: ,,Op
het oog was het een beetje een vreemde stelling. Ik sta een pionnetje
achter, maar dat krijg ik altijd terug.''
