Doorsnee-Braziliaan schiet PSV naar derde seizoenzege
Door onze redacteur GUUS VAN HOLLAND 
VOLENDAM, 29 AUG. Ze worden niet
gezaaid en ze groeien ook niet aan bomen. Maar de bron van
Zuidamerikanen met uitzonderlijk voetbaltalent lijkt onuitputtelijk.
Vooral in Brazilieuml; wemelt het van jongens die iets met een bal
kunnen wat hier in Nederland voor onmogelijk wordt gehouden.
Zelfs jeugdopleidingen met de beste bedoelingen brengen geen voetballers
voort die, zoals Brazilianen, met de bal aan de voet zijn opgegroeid.
Tovenaars zijn het, die Brazilianen, altijd al geweest. Tegenwoordig
heten ze Romario, Ronaldo of Giovanni, een mannetje van Santos (de club
van Peleacute;!) die sinds deze zomer zijn kunsten bij Barcelona
vertoont.
Zaterdag mag een allegaartje van Brazilianen, voornamelijk jongens die
op de Olympische Spelen voetbalden, de grasmat van de Amsterdam Arena op
zijn juiste waarde schatten. Dan zullen ze tegen het Nederlands elftal
hopelijk eens een nummertje ten beste geven waar ze in Amsterdam van
zullen smullen. Laten we hopen dat de Brazilianen zin hebben in een
exhibitie, want daar zijn we in Nederland wel weer eens aan toe. Marcelo
Ramos Silva, ook een Braziliaan, ontbreekt overmorgen in Amsterdam. Een
aardige voetballer weliswaar, maar meer van het niveau van een
doorsnee-Braziliaan. Voor deze PSV'er is geen plaats in de ploeg van
bondscoach Zagalo.
Marcelo - zoals alle Brazilianen gezegend met een
troetelnaam - is geen jongen van het bijzonder hoge gehalte dat Romario
en Ronaldo kenmerkt. Bij PSV nemen ze tegenwoordig met minder genoegen.
De tovenarij van het duo mocht dan menigmaal voor een aantrekkelijke
wedstrijd zorgen, enige regelmaat in de seacute;ances was er niet. Van
wonderkinderen uit Braziliaanse sloppenwijken valt nu eenmaal geen
aangepast gedrag te verwachten zolang ze als voetballers worden
bewonderd. Misschien dat PSV meer sociale vaardigheden van Marcelo kan
verwachten. Hij is niet zo uitzonderlijk, hij voetbalt niet zo
uitzonderlijk, dus zal hij minder onaantastbaar zijn dan zijn
uitzonderlijke voorgangers.
Hij valt niet eens op, die gewone 23-jarige Marcelo. Hij is in de
uitwedstrijd van PSV tegen Volendam de vervanger van Luc Nilis, die
evenals Marc Degryse is geselecteerd voor het Belgische elftal. Wanneer
Marcelo aan de bal is houdt niemand de adem in, zoals dat bij Romario,
Ronaldo of Giovanni gebeurt. De nummer 10 van PSV is een kleine
voetballer zonder opvallende bewegingen. Veel is hij niet aan de bal.
Maar hij werkt hard, laat zich niet opzij zetten en staat altijd klaar
om te scoren. Precies zoals Piet de Visser, de Nederlandse
voetbalverkenner die hem in Brazilieuml; aan het werk zag, het PSV had
gezegd.
Marcelo speelde aanvankelijk bij Bahia, maar verhuisde vorig jaar naar Cruzeiro 
in Belo Horizonte, waar hij topscorer werd
met 23 doelpunten. Scoren doet hij zonder er bij na te denken. In
Volendam won PSV gisteren met 3-1 door drie doelpunten van Marcelo. Na
19 minuten schoot hij uit een hoekschop van Jonk enigszins fortuinlijk
raak, twee minuten na rust frommelde hij de bal na een actie van
Eijkelkamp over de doellijn en tien minuten later stond hij volkomen
vrij voor het doel en scoorde hij uit een pass van Jonk. Verder viel hij
niet op.
Voor slechts 3.500 toeschouwers trof PSV na NEC en FC Groningen weer een
degradatiekandidaat. Volendam maakt zich geen illusies. Een handvol
eerstejaars profs getraind door een trainer (Hans van der Zee) die vorig
jaar nog de amateurs van Kozakken Boys begeleidde, maakt weinig kans
zich te handhaven in de hoogste klasse. PSV had dan ook geen enkele
moeite met de Volendammers.
Drie gemakkelijke overwinningen op zwakke tegenstanders zouden kunnen
leiden tot overmoed bij PSV. Maar wat heeft PSV te vrezen? In Amsterdam
zijn de grote monden gesnoerd, is de hype doorgeprikt, zakt de een na de
ander door zijn enkels en tast de trainer zowaar in het duister. In
Eindhoven spelen Jonk, Cocu, Stam, Eijkelkamp, Degryse en Nilis als
engelen. En wanneer God het laat afweten, scoort Marcelo.
