Olympisch goud voor hockeyers
Door onze redacteur HANS KLIPPUS
ATLANTA, 3 AUG. Het was vorige week een mooi gezicht om acht Nederlandse
roeiers en een stuurman op het erepodium te zien staan. Zestien
hockeyers in smetteloos witte trainingspakken op het hoogste schavot
geven een nog imposanter beeld. De hockeyploeg haalde afgelopen nacht in
de finale tegen Spanje (3-1) de derde gouden medaille voor Nederland in
Atlanta binnen.
Het was voor het eerst in honderd jaar Olympische Spelen dat de
Nederlandse hockeyers de titel wonnen. ,,We willen hier geschiedenis
schrijven'', zei coach Roelant Oltmans al voor het toernooi. Dat lukte.
De hockeyers vierden na afloop een uitbundig feest met
de grote aanhang op de tribunes van het stadion van het Morris Brown
College. Floris Jan Bovelander maakte uit strafcorners de beslissende
doelpunten, maar de fans zongen toch vooral keeper Ronald Jansen toe die
met zijn reddingen Nederland in de eerste helft op de been had gehouden.
,,Jansen bedankt'', galmde het door het hockeystadion. ,,Jansen-Spanje
0-0'', zei Oltmans in de rust in de kleedkamer.
In de tweede helft werd Jansen wel gepasseerd. ,,Maar daar zijn ze me
achteraf dankbaar voor, want daarna begonnen we pas echt te hockeyen'',
was het commentaar van de 32-jarige keeper. Bondscoach Oltmans weet het
matige spel in de eerste 35 minuten aan de spanning.
,,We hadden de laatste twee finales verloren. Daarom was de druk
groot.''
Het liep door de oer-Hollandse strafcorner toch nog goed af. Voor rust
verprutste Nederland er twee. De eerste werd toen door Delissen verkeerd
gestopt en bij de tweede pushte Van den Honert tegen zijn ploeggenoot
Lomans aan. Bovelander schoot in de 52ste minuut wel raak en deed het
drie minuten later nog een keer, noacute;g harder en n&oacute;g
zuiverder. ,,De eerste keer raakte ik de bal niet echt goed, de tweede
was perfect.''
Bij het vorige grote succes van Nederland, de wereldtitel in 1990, had
Bovelander ook al met twee benutte strafcorners de finale voor 70.000
toeschouwers in een afgeladen stadion tegen thuisland
Pakistan beslist. ,,Nu moest ik even wachten totdat ik aan de beurt was
met de strafcorner.'' In de rust was in de kleedkamer besloten dat de
volgende corner die Nederland zou krijgen door Bovelander geschoten zou
worden.
De dolgelukkige aanvoerder Marc Delissen kondigde het einde van zijn
internationale carriegrave;re aan. Ook Bovelander, Crucq, Klein Gebbink
en Van den Honert zullen stoppen. Van de ouderen twijfelen Jansen en
Brinkman nog of ze tot het WK van 1998 in Utrecht zullen doorgaan. ,,Wat
is er nou mooier dan met olympisch goud stoppen'', vroeg Bovelander.
Floris Jan Bovelander had zich verbaasd over het matige spel van
Nederland in de eerste helft. ,,We zaten vast, waren niet handig
genoeg'', aldus de middenvelder. De tegenstander in de finale, Spanje,
was de grote verrassing van het olympisch hockeytoernooi. Het succes
kwam eigenlijk vier jaar te laat. De Spanjaarden hadden graag op de
Olympische Spelen in hun eigen land hoge ogen willen gooien. Maar ze
eindigden toen in Barcelona als vijfde, eacute;&eacute;n plaats onder
Nederland. Bij het laatste EK kwam Spanje niet verder dan de achtste
plaats, bij het WK in Sydney werd de ploeg negende.
De basis van de formatie van coach Antonio Forrellat is nog praktisch
hetzelfde als bij die teleurstellend verlopen titeltoernooien. In
Atlanta kreeg Spanje, dat bekend staat om zijn technisch verzorgde
hockey, echter de geest na de verrassende zege in de eerste wedstrijd
tegen olympisch kampioen Duitsland. Daarna werden ook nog gerenommeerde
hockeylanden als Pakistan en Australieuml; verslagen.
Ook Nederland had in de finale in de eerste helft grote moeite met de
tegenstander uit Zuid-Europa. Spanje kreeg diverse mogelijkheden, mede
omdat Oranje in het centrum van de verdediging de nodige steken liet
vallen. Ronald Jansen voorkwam echter steeds een achterstand. Vlak voor
rust kreeg hij een schot van Cobos vol op zijn masker. De beste kans was
daarna voor Usoz die alleen voor het Nederlandse doel wederom de taaie
Jansen op zijn weg vond.
De keeper was na acht minuten in de tweede helft wel kansloos op een
zinderend schot van Victor Pujol. De Spaanse voorsprong was verdiend en
Nederland zat in de problemen. Met Remco van Wijk wegens protesteren aan
de kant schoot Bovelander tien minuten later de verlossende gelijkmaker
in. Nadat hij ook voor 2-1 had gezorgd, was het verzet van de
tegenpartij gebroken. Drie minuten voor tijd stelde
Nederland de olympische titel definitief veilig. Het was wederom uit een
strafcorner. Deze keer mocht pinchhitter Bram Lomans het proberen. Hij
deponeerde de bal koelbloedig in de bovenhoek. De pas 21-jarige HGC'er
speelde anderhalf jaar geleden nog bij een degradant, Push uit Breda, en
nu keek hij verliefd naar zijn gouden medaille op zijn borst.
Het was IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch, een voormalig
rolhockeyer, die de Nederlanders de prijzen omhing. De oranje kolonie
juichte de kampioenen uitbundig toe. Ook Hans Jorritsma stond
geeuml;motioneerd langs de kant. De NOC'er was bij het WK van '90 de
bondscoach geweest en vier jaar later in Sydney was hij nog de trainer
van Pakistan dat Nederland toen in de finale na strafballen versloeg. De
Pakistanen werden nu in Atlanta teleurstellend zesde. ,,Olympisch goud
is het mooiste dat er is'', vond Jorritsma. ,,Nederland heeft de titel
verdiend. Het is niet makkelijk om als favoriet aan de verwachtingen te
voldoen.'' ,,We zijn een waardig kampioen'', concludeerde de huidige
coach Oltmans.
Premier Wim Kok zat in Atlanta voor de tweede keer op de tribune. Na
afloop zei hij: ,,Ik heb nu twee hockeywedstrijden in mijn leven gezien.
Beide duels won het Nederlands elftal met 3-1. Wij zijn de goudzoekers
van Atlanta. De zilvervloot laten we aan Spanje.''
De bronzen medaille werd in Atlanta gewonnen door Australieuml;, dat
Duitsland met 3-2 versloeg.
