Ullrich ook de beste in lopendebandwerk
Door onze redacteur WARD OP DEN BROUW
BOXMEER, 29 JULI. Dankzij Jan Ullrich leeft de wielersport weer in
Duitsland. Dat bleek gisteravond ook in Boxmeer, waar op een
parkeerplaats in het Oost-Brabantse stadje personenauto's met Duitse
nummerborden zij aan zij geparkeerd stonden. Voor Ullrich, de
hoofdattractie van de 23ste internationale Ronde van Boxmeer, waren
duizenden Duitsers naar de net over de eigen landsgrens gelegen plaats
gekomen.
Ook de mannen in de bijrollen waren interessant: de Duitse
groene-truidrager Erik Zabel, beste-Nederlander-in-de-Ronde van
Frankrijk Michael Boogerd, Erik Breukink en de onfortuinlijke Bart
Voskamp, die vorige week door de Tour-jury van een overwinning werd
bestolen.
Niet alleen de zege ontglipte Voskamp vrijdag in Dijon, zo zei hij
gisteravond vlak voor de start van het criterium dat hij vorig jaar op
zijn naam schreef. In het tumult na de finish van de Tour-etappe in
Dijon, waar hij samen met de Duitser Jens Heppner werd gediskwalificeerd
wegens het niet aanhouden van de rechte lijn in de sprint, raakte
Voskamp ook zijn fiets kwijt. Normaal gesproken dragen leden van de
organisatie van de Tour zorg voor de fiets van de renner die als eerste
de streep over komt, maar vrijdag was zijn dure fiets opeens verdwenen.
De publicitaire waarde van de diskwalificatie van Voskamp is voor hem
minstens zo groot als die in het geval van een overwinning was geweest.
De afgelopen dagen kreeg hij een stortvloed aan positieve reacties over
zich heen, zo maakt de renner vlak voor de start duidelijk, terwijl hij
links en rechts handtekeningen zet. De enigen die niet zo positief
reageren, zijn de organisaties van de criteriums, een enkele zoals in
Boxmeer uitgezonderd, zegt Voskamp. ,,Ik wil niet betaald worden als een
etappe-winnaar, maar wat ik vraag krijg ik vaak niet. Ik ben
teleurgesteld in een aantal organisatoren. Die stellen zich als echte
zakenmensen op.''
In Boxmeer schiet CDA-fractievoorzitter Jaap de Hoop Scheffer de renners
even later weg. Van toenmalig CDA-leider en premier Dries van Agt was
bekend dat hij een grote liefde voor het wielrennen koesterde, maar van
De Hoop Scheffer weten we niet meer dan dat hij zich per degelijk
herenrijwiel naar het Binnenhof verplaatst. ,,Ik ben zelf meer een
hardloper'', zegt hij vlak voor de start. Vanwaar dan zijn aanwezigheid
in Boxmeer? Om kiezers aan zich te binden? ,,Ik kom hier al achttien
jaar met vakantie en fiets hier veel in de omgeving.''
Voor het startschot is hij speciaal uit Den Haag gekomen, op uitnodiging
van zijn partijgenote Dien Cornelissen. Alsof hij zijn geloofsbrieven
overhandigt, voegt De Hoop Scheffer er aan toe dat hij de Tour
,,intensief heeft gevolgd''. Even verderop worden Jan Ullrich en fiets
bijna geplet in het gedrang van pers en handtekeningenjagers.
Zoals het in criteriums betaamt, rijden de grote mannen van voren. In
Boxmeer zijn dat de renners van Team Deutsche Telekom. De rij wordt
gesloten door de slaven van de Belgische overheidsploeg Vlaanderen 2002.
Zij reden de afgelopen weken geen echte wedstrijden, maar
'kermiskoersen' in eigen land, zoals criteriums in Belgieuml; ook wel
worden genoemd. Tom Stremersch (Vlaanderen 2002) trekt er allesbehalve
een gelukkig gezicht bij als hij over zijn wieleractiviteiten van de
voorbij weken vertelt.
Een criterium is voor een wielrenner niet meer dan lopendebandwerk. Voor
de een is de bezigheid lucratiever dan voor de ander. Waar de jongens
van Vlaanderen 2002 hun rondjes rijden voor een grijpstuiver, maakte
Tourwinnaar Ullrich zijn omwentelingen in Boxmeer naar verluidt voor
bijna 50.000 gulden, op een totaal budget van ongeveer 120.000 gulden.
De komende dagen is Ullrich in Nederland de publiekstrekker in Stiphout,
Chaam, Heerlen en Roosendaal. Gerrie van Gerwen, die namens de
organisaties van de criteriums de renners contracteert, verwacht komende
maandag in Roosendaal een grote toestroom van Duitsers die aan de
Nederlandse kust hun vakantie doorbrengen. In die contreien wordt
speciaal reclame gemaakt met het optreden van Ullrich in 'De Draai van
de Kaai'.
Ook dit jaar is in Boxmeer het wedstrijdscenario door een onzichtbare
hand geschreven. Met nog drie ronden te rijden klinkt bij de eindstreep
ter hoogte van een cafeacute; 'Mexico' van Mary Servaes. Servais Knaven
gaat na een demarrage alleen aan de leiding, maar een ronde later liggen
Ullrich en Boogerd - de kampioenen van Duitsland en Nederland - op kop.
De speaker maakt gewag van ,,een formidabel gevecht'', maar de kaarten
zijn al lang geschud. Er is niet veel kennis van de wielersport voor
nodig om twee ronden voor het einde de juiste einduitslag te
voorspellen: 1. Ullrich, 2. Boogerd, 3. Zabel. De winnaar van de Tour
verslaat Boogerd op de streep inderdaad en als vanzelfsprekend wint
Zabel even later de sprint van het groepje achtervolgers. De door een
plaatselijke modezaak in kostuums gestoken organisatie had zich geen
mooier trio op het erepodium kunnen wensen.
Na honderd kilometer fietsen verwerft de eerste Duitse winnaar van de
Tour de France zich zodoende een plaats in de 'Galerij der
Onsterfelijken' van Boxmeer, naast onder meer Eddy Merckx, Phil
Anderson, Gert-Jan Theunisse, Gianni Bugno, Claudio Chiappucci, Tony
Rominger en Jean-Paul van Poppel. Ook de Belg die Jan Ullrich naar zijn
eerste Tour-zege leidde, glorieerde ooit in Boxmeer. Walter Godefroot,
ploegleider van Telekom, was er de snelste in 1976. Jan was toen nog een
tweejarig Jantje, peuter te Rostock.
