

Boogerd enig Nederlands lichtpuntje






Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN


MORZINE, 22 JULI. De beklimming van de bosrijke Col de Joux Plane was
in 1982 oranje getint. Peter Winnen en Johan van der Velde reden heup
aan heup langs de dennen en de weiden in de Haute-Savoie. Ze behoorden
tot de subtop van een fantastische generatie Nederlandse renners. De
kleine Winnen en de lange Van der Velde eindigden respectievelijk als
eerste en als tweede in de etappe naar Morzine. Het zijn lang vervlogen
wielertijden.


Vijftien jaar later reden Michael Boogerd en Maarten den Bakker gisteren
in een kopgroep van 43 renners. Zij zijn de belichaming van de nationale
wielertop in de jaren negentig. Na een paar kilometer werd Boogerd uit
het wiel gereden door de beste coureurs ter wereld. De renner van
Rabobank klaagde na afloop over steken in zijn linkerknie,
waarschijnlijk veroorzaakt door een verkeerde bevestiging van zijn
schoeisel. Boogerd eindigde op de 23ste plaats, ruim zes minuten achter
ritwinnaar Marco Pantani.

Den Bakker moest aan de voet van de Joux Plane terrein prijsgeven. Het
stijgingspercentage van 8,9 procent was niet voor hem weggelegd. ,,De
echte klimmers rijden ongelooflijk hard naar boven. Ik ben blij dat ik
binnen ben. Dit is een hele verademing'', zuchtte de renner van TVM aan
de finish. Den Bakker reed een groot deel van de vijftiende etappe met
de besten mee naar boven. ,,Dat was wel een leuke ervaring. Zo vaak
overkomt mij dat ook weer niet.''

De twaalf Nederlandse deelnemers aan de Tour de France rijden deze maand
bijna anoniem door het Franse landschap. Alleen sprinter Jeroen
Blijlevens onderscheidde zich met een paar hoge klasseringen. Dankzij de
diskwalificatie van de Duitser Erik Zabel werd hij als winnaar
aangewezen van de zesde etappe. Met nog zes ritten op het programma
wacht het Nederlandse wielerlegioen nog altijd op de eerste huldiging
van een landgenoot. Blijlevens gokt op de vlakke ritten naar Dijon en
Parijs. De andere elf Nederlanders hopen op een gelukkige ontsnapping in
het middelgebergte.

Bravo, Les Hollandais! luidt de titel van het onlangs
verschenen boek van Jeroen Wielaert. De radioverslaggever van de NOS
heeft dertig Nederlandse wielrenners geiuml;nterviewd over hun
ervaringen in de Tour. Het boek geeft een historisch overzicht van de
wisselende resultaten van de Nederlandse renners. Incidentele successen
van Wim van Est en Wout Wagtmans in de jaren vijftig en Jan Janssen en
Ab Geldermans in de jaren zestig werden gevolgd door een ongekende
bloeiperiode in de jaren zeventig en tachtig. Sinds de derde plaats van
Erik Breukink in 1990 heeft geen enkele Nederlander zich als begenadigde
ronderenner laten gelden.

De 33-jarige Breukink is de jongste ondervraagde in het boek en ook de
enige die nog in het peloton meerijdt. De generatie na Breukink komt
voorlopig niet in aanmerking voor een eervolle vermelding in de
Nederlandse wielerliteratuur. De fletse resultaten in de huidige ronde
geven geen aanleiding voor een herziene druk van Wielaerts boek. Boogerd
is de beste Nederlander met een zestiende plaats in het algemeen
klassement.

Na vijf bergetappes luidt de conclusie dat Nederland momenteel geen
goede ronderenners heeft. Boogerd is het enige lichtpuntje. Hij reed
vrijdag een uitstekende tijdrit en was in de Alpen inderdaad een paar
keer van voren waar te nemen. Maar zijn blakende vorm van de
Dauphineacute; Lib&eacute;r&eacute;, waar hij als vierde eindigde,
heeft hij in de Tour zelden laten zien. ,,Ik rijd te wisselvallig en
ondervind de naweeeuml;n van het Nederlands kampioenschap. Het was een
gekkenhuis. Ik heb deze Tour nooit lekker in mijn vel gezeten. Het is
ook geen ronde om rustig in je ritme te komen. Elke dag is er stress in
het peloton. Zelfs nummer 147 blijft wringen en wroeten.''

Volgens Hennie Kuiper, die zowel in 1977 als in 1980 als tweede eindigde
in Parijs, moeten de volgers in de karavaan geduld betrachten. De
werkloze ploegleider is deze maand chauffeur van Rabobank-genodigden.
Kuiper heeft vertrouwen in de sportieve ontwikkeling van Boogerd. ,,Hij
kan in deze ronde ontzettend veel leren. Vorig jaar heeft hij in een
euforie geleefd door die ritzege. Hij heeft toen hele stukken
overgeslagen. Nu ervaart hij hoe hard de Tour werkelijk is.''

Kuiper is teleurgesteld in de prestaties van Boogerds ploeggenoot
Patrick Jonker, maar hij heeft nog alle vertrouwen in diens ontwikkeling
als ronderenner. ,,Vorig jaar werd Patrick twaalfde. Dan kan hij het
fietsen niet opeens verleerd zijn. Ik ben bang dat hij zichzelf te veel
druk heeft opgelegd. De overgang van Once naar Rabo heeft zijn hoofd op
hol geslagen. Er wordt te veel van die jongen verwacht.''

Jonker was voor de Tour aangewezen als beschermde renner. De realiteit
leert dat de Australische Nederlander dit seizoen in de middenmoot
rijdt. Hij staat op de 63ste plaats in het algemeen klassement en heeft
ruim een kwartier langer op de fiets gezeten dan de afscheidnemende
veteraan Breukink. Jonker reed gisteren na aankomst in Morzine
onmiddellijk naar zijn hotel. Breukink was gisteren zeer ontspannen,
nadat hij voor het laatst een bergetappe in de Tour had voltooid. Op de
vraag waarom hij Jonker niet had geholpen op de Joux Plane, antwoordde
Breukink veelzeggend. ,,Misschien had hij zijn diensten aan mij moeten
aanbieden.''









