

Ullrich houdt benen stil voor Riis






Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN


LOUDENVIELLE, 15 JULI. Chaos aan de streep. Jan Ullrich pakt een
drinkbus en krijgt een handdoek over zijn bezwete lichaam. Op de
achtergrond schreeuwt de reus Mathias Wieland, bijgenaamd Das
Ungeheuer von Telekom, dat Ullrich de gele trui krijgt omgehangen.
De renner vraagt onthutst waar hij zich moet omkleden en kijkt ongelovig
om zich heen. Ondertussen wordt er driftig heen en weer gebeld tussen de
woordvoerder en zijn ploegleiders die een paar honderd meter verderop
hun wagen parkeren.


Voordat Wieland zijn vergissing kan goedmaken, wordt Ullrich voor de
camera van ZDF gesleept. Hij wordt gefeliciteerd mit dem erste
Deutsche gelbe tricot seit Klaus-Peter Thaler in 1978. Ullrich
spreekt van een kinderdroom als Ceacute;dric Vasseur op hetzelfde
moment wordt bedolven onder de gelukwensen. Hij is Ullrich onverwacht
toch nog dertien tellen voorgebleven. Hij heeft de Franse nationale
feestdag blauw-wit-rood geschilderd. Wat is er mooier dan een slechte
klimmer die met hangen en wurgen zijn voorsprong verdedigt?

Als de eerste bergetappe in de Tour de France een graadmeter is voor de
resterende twaalf koersdagen, kunnen de wielerliefhebbers hun borst
natmaken. De Pyreneeeuml;nrit van Pau naar Loudenvielle heeft
beantwoord aan de hooggespannen verwachtingen. De begrijpelijke
aanvalslust van Festina, de logische controle bij Telekom, de wrede
nederlaag van Laurent Jalabert en Luc Leblanc, de onverwachte terugkeer
van Abraham Olano en de bescheiden kniebuiging van Bjarne Riis. Na een
lange, ietwat saaie aanloop is de Tour tot leven gekomen.

In het glooiende landschap van Valleacute;e du Louron worden wonden
gelikt en nieuwe dromen gekoesterd. De Fransen juichen om ritwinnaar
Laurent Brochard, publiekslieveling Richard Virenque en de gele trui van
Vasseur. Ze zijn de teleurstelling over de prestaties van de andere
landgenoten alweer vergeten. De Spanjaarden zijn blij dat Olano een
zwakke dag met relatief weinig tijdsverschil heeft moeten bekopen. De
Italianen hebben weer genoten van de aanvalslust van Marco Pantani. De
Denen treuren om hun Tourwinnaar, maar wanen zich nog lang niet
verslagen. En de Duitsers geloven nog steeds in hun beloofde
leiderstricot.

Ullrich heeft vanmorgen zijn Duitse kampioenstrui uit de kast gehaald.
Hij zal niet eens zo rouwig zijn om de vergissing van zijn woordvoerder.
Een gele trui is voor veel jonge coureurs een ondraaglijke last
gebleken. Het 23-jarige talent uit Rostock is de kroonprins van het
peloton en zal met genoegen hebben vastgesteld dat de koning wankelt.
Ullrich heeft anderhalve minuut voorsprong op Riis. In de zware
individuele tijdrit, vrijdag bij Saint-Etienne, kan hij het
tijdsverschil vergroten. Duitse verslaggevers spreken al van een
Vorentscheiding, maar de betrokkene waakt voor euforie. ,,Ik
blijf de tweede man'', verkondigt Ullrich als een repeteerwekker.

Uiterlijk onbewogen stapt Riss even later uit de camper van Telekom. Hij
antwoordt in vier verschillende talen, zonder overigens veel
duidelijkheid te verschaffen over zijn huidige vorm. Hij refereert aan
het ploegenspel dat uitstekend heeft gewerkt. Hij is blij voor Ullrich
en minder blij met zichzelf. Hij heeft moeite gehad om het juiste ritme
te vinden in de bergen. Hij vraagt om geduld en noemt zichzelf een
slow-starter. Hij is Ullrich dankbaar voor diens verdedigende
rijstijl. ,,Anders had ik nog meer tijd verloren.''

Ploegleider Walter Godefroot verpakt zijn teleurstelling in cryptische
teksten. ,,We hebben nooit gepanikeerd. Dertig seconden is niet het
einde van de wereld. Eeacute;n slechte dag is geen slecht leven. De
Tour is nu begonnen en na de tijdrit gaan we eens naar het klassement
kijken. Voorlopig verandert er niets aan ons strijdplan. Het gewicht
hangt al een week op onze schouders, maar ik heb niet het idee dat we
gaan bezwijken. Ik ben juist heel trots op de teamprestatie. Daarom
praat ik nooit over eacute;&eacute;n leider maar over de hele ploeg.
Die heeft weer eens vakwerk afgeleverd.''

Ullrich moet oppassen dat hij geen nekklachten krijgt. Elke keer als
Riis in de problemen is geraakt, kijkt de meesterknecht veelbetekenend
achterom. Ullrich houdt de benen stil als de kopman daar om vraagt. Hij
duikt in het wiel van Virenque, als de immer strijdbare Fransman weer
eens een demarrage heeft geplaatst. Virenque wordt door de kenners wel
eens uitgelachen om zijn roekeloze aanvalslust, maar de gemiddelde
toeschouwer heeft de laatste jaren veel kijkplezier aan de renner van
Festina beleefd. Virenque is de smaakmaker van het peloton.

Op de laatste klim naar Loudenvielle krijgt de overmacht van Festina
gestalte. Terwijl Laurent Dufaux in de subtop soepel meedraait, zorgen
Virenque en Brochard voor een prachtige ontknoping. De mindere klimmer
Brochard verkleint zijn achterstand in de afdaling en gooit er met zijn
allerlaatste krachten nog een versnelling uit. Virenque houdt zich aan
de stalorders en ziet zijn ploeggenoot met frisse tegenzin uit het zicht
verdwijnen. Brochard komt met wapperende haren over de finish gereden.
Hij beleeft een hoogtepunt in zijn loopbaan en verstevigt zijn positie
in het bergklassement. En hij weet een dolgelukkige landgenoot nog
eacute;&eacute;n dag in het geel gehesen. ,,Dit is mijn kinderdroom'',
stamelt Vasseur.









