

Becker begint aan ongewisse reis in het donker






Door onze redacteur ARJEN RIBBENS


LONDEN, 4 JULI. Met een gedistingeerd knikje naar de Royal Box
en twee diepe buigingen naar het publiek nam Boris Becker gisteren
afscheid van het centrecourt van Wimbledon. Voorgoed, naar later bleek.
Want na zijn nederlaag in de kwartfinale tegen Pete Sampras liet de
drievoudig Wimbledon-kampioen weten dat hij zijn laatste wedstrijd in
Londen heeft gespeeld.


,,Dat was het dan'', zei de 29-jarige Becker op de persconferentie.
,,Dit was mijn laatste optreden op Wimbledon. Ik geloof dat dit het
goede moment is. Ik heb niet meer het gevoel dat ik een grandslamtitel
kan winnen. Ik kom tekort om tot het eind te kunnen gaan.''

,,Ik voel me enorm opgelucht'', sprak de Duitser na zijn veertiende
Wimbledon op rij. In 1985 werd hij op zijn zeventiende de jongste
winnaar uit de geschiedenis van het mannentoernooi. Ook in 1986 en 1989
bleek hij de sterkste.

 ,,Ik ben aan het einde van de weg gekomen met mijn hoofd omhoog. Ik
speel nog steeds goed tennis, ik win nog altijd van tegenstanders
waarvan ik niet mag verliezen. Ik heb het gevoel dat ik boven op een
berg sta en dat ik alleen maar naar beneden kan.'' Beckers laatste
optreden op Wimbledon stelde teleur. Zijn duel tegen Sampras was niet
het verwachte titanengevecht tussen twee drievoudig kampioenen. De als
eerste geplaatste Sampras serveerde beter, retourneerde beter, sloeg
meer winners en maakte minder fouten. In een door regen
onderbroken partij had de nummer eacute;&eacute;n van de
plaatsingslijst slechts twee uur nodig om Becker naar huis te sturen,
6-1, 6-7, 6-1 en 6-4.

Na zijn laatste bal, een backhandpasseerslag die net achter de baseline
neerplofte, wandelde Becker naar het net. Hij feliciteerde Sampras
hartelijk met de overwinning en vertelde hem als eerste van zijn
besluit. Verbaasd ging de Amerikaan op zijn stoel zitten. ,,Het leek wel
of hij geshockeerd was'', zei Becker later. ,,Ik voelde me vreemd toen
ik van de baan liep'', bevestigde Sampras. ,,Wimbledon en Boris horen
bij elkaar. Hier heeft hij op zijn zeventiende zijn naam gevestigd. Het
centrecourt was als zijn huiskamer. Ik vind het een eer zijn laatste
tegenstander te zijn geweest.''

De Amerikaan noemde Becker een ,,class-act'', zowel op als naast
de baan. ,,Hij zal worden gemist. Weinig spelers hebben op de baan
zoveel uitstraling als Boris. Hij had het allemaal: kracht, precisie en
moed. Hij heeft een fenomenale carriegrave;re achter de rug en is
eacute;&eacute;n van de beste spelers waar ik ooit tegen heb
gespeeld.''

Becker, de nummer 18 van de wereld, besloot al voor het toernooi dat dit
zijn laatste Wimbledon zou worden. ,,Ik was dit jaar nog als achtste
geplaatst. Ik heb geen zin om als de nummer zestig terug te komen en te
bidden voor een goede loting. Dat is niet mijn stijl. Ik kom alleen als
ik het idee heb een serieuze kans te maken op de overwinning.''

Becker stopt nog niet definitief. Hij wil wat kleine toernooien spelen
en twijfelt nog over zijn deelname aan de US Open. Volgend jaar speelt
hij zeker geen grandslams meer, verzekerde de Duitser. ,,Toernooien van
twee weken kan mijn lichaam niet meer aan.''

Becker is een van de meest succesvolle tennissers van de laatste
decennia. Twaalf jaar lang stond hij vrijwel onafgebroken in de toptien.
Zijn grote kracht was dat hij zich voortdurend wist aan te passen aan
technische ontwikkelingen en er steeds in slaagde een betere tennisser
te worden. Hij schreef 49 toernooien op zijn naam waaronder zes
grandslams, de laatste vorig jaar bij de Australian Open. In 1991 mocht
hij zich korte tijd de nummer eacute;&eacute;n van de wereld noemen.

Ook zakelijk gezien is Becker zeer geslaagd. Alleen aan prijzengeld
verdiende hij al meer dan vijftig miljoen gulden. Met behulp van zijn vroegere R
oemeense manager Ion Tiriac heeft de
tennisser op sponsorgebied de standaard gezet. Zijn vermogen wordt op
meer dan 150 miljoen gulden geschat.

De laatste jaren sprak Becker regelmatig over het einde van zijn
carriegrave;re. Hij trouwde, werd drie jaar geleden vader, en raakte
steeds vaker geblesseerd. In een vraaggesprek met Der Spiegel zei
hij in januari: ,,Als ik de kracht ervoor kan vinden, stop ik abrupt.
Het is mijn droom op matchpoint in een Wimbledon-finale tegen Pete
Sampras tegen mezelf te zeggen: Boris, dit is je laatste service.'' Maar
de angst voor het zwarte gat weerhield hem er steeds van een eind te
maken aan zijn tennisloopbaan. ,,Stoppen betekent een reis in het
ongewisse en ik ben bang in het donker.''

Na de nederlaag tegen Sampras zat Becker gisteren korte tijd in de Royal
Box op centrecourt. In de kleedkamer vond hij het te druk om zich heen
en hij wilde even een ogenblik voor zichzelf, ,,om wat na te denken''.
Geeuml;motioneerd lichtte hij even later zijn bijzondere relatie met
Wimbledon toe. ,,Ik voel me hier thuis. Vanaf de eerste keer dat ik hier
kwam hebben de toeschouwers me het gevoel gegeven dat ik erbij hoorde.
Ze weten hier hoe ze me moeten behandelen en daarom is dit mijn
favoriete toernooi. Ieder jaar op Wimbledon is bijzonder, het betekent
meer dan winnen alleen.''









