Overwinning Jalabert voedt Frans wielerchauvinisme
Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN
HOEI, 17 APRIL. Laurent Jalabert reed de Waalse Pijl als betrof het een
trainingsronde. Hij stampte op de pedalen en kneep in de remmen wanneer
hij maar wilde. Hij versnelde drie keer op het parcours van 200
kilometer. Zijn laatste demarrage, tijdens de slotklim van de Muur van
Hoei, was beslissend voor de einduitslag. Zonder zichtbare inspanning
reed hij zijn landgenoot Luc Leblanc uit het wiel.
Met de overwinning van Jalabert behaalde Frankrijk haar derde
aansprekende resultaat in een tijdsbestek van acht dagen. In de
klassiekers kunnen de Franse wielrenners zich met de beste wielerlanden
meten. De chauvinistische sportkrant l'Equipe gaat weer van hand
tot hand in de karavaan. Met Cofidis en La Franccedil;aise des Jeux
heeft Frankrijk twee nieuwe, opvallend sterke wielersponsors. De
degelijke prestaties van GAN en Festina maken het succes compleet. In
Gent-Wevelgem ging de dagzege vorige week woensdag naar Philippe
Gaumont. In Parijs-Roubaix behaalde Freacute;d&eacute;ric Guesdon een
onverwachte triomf. In de Ronde van Vlaanderen was Freacute;deric
Moncassin een week eerder de beste man in koers. In de Waalse Pijl
zorgden Jalabert, Leblanc en Richard Virenque voor de aanvallende
impulsen. Een veelgehoorde vergelijking met de jarenlange heerschappij
van de Italiaanse wielrenners is volgens Jalabert nogal voorbarig.
 ,,De verschillen zijn dit seizoen heel klein. Geen enkele renner en
geen enkele ploeg steken er bovenuit. Misschien is het wel toeval dat er
nu drie Fransen hebben gewonnen. Ik beschouw het als een prettige
verrassing.''
Op het erepodium werd Jalabert gistermiddag vergezeld door een dame met
bloemen en een heer van stand. Bernard Hinault is tegenwoordig actief
bij de Socieacute;te du Tour de France, een stichting die behalve de
Ronde van Frankrijk ook verschillende eendagswedstrijden organiseert.
Hinault won de Waalse Pijl in 1979 en 1983. Hij was in zijn actieve
periode deacute; belichaming van de Franse wielersport. Elf jaar na
zijn afscheid ziet hij er nog gesoigneerd uit, met zijn golvende haardos
en zijn doorlopende wenkbrauwen. Hinault slaat de wederopstanding van
le cyclisme met zichtbaar genoegen gade.
,,Ik ben nooit zo somber geweest als sommige journalisten in Frankrijk.
Daarom ben ik ook minder verrast door de huidige successen. Wielrennen
blijft een belangrijke gebeurtenis in mijn land. We hebben een paar
topcoureurs, maar helaas geen renner die de Tour kan winnen. Daartoe
acht ik Jalabert ook niet in staat. Hoewel ik veel bewondering voor hem
heb. Hij valt altijd aan, een renner naar mijn hart.''
Na de overwinningen van de outsiders Gaumont en Guesdon kwam de zege van
Jalabert niet als een verrassing. In 1995 had hij de Waalse Pijl ook
naar zijn hand gezet. Vorig jaar was hij afwezig door een knieblessure.
De zware beklimming van de Muur van Hoei (maximaal stijgingspercentage
20 procent) is hem op het lijf geschreven. Jalabert klimt op souplesse,
staande op de pedalen, met een zwaar verzet. In het hooggebergte kwam
hij de laatste jaren nog iets tekort tegen de beste klimmers. In een
heuvelachtig landschap, zoals de Ardennen, behoort hij tot de wereldtop.
Gisteren was de kopman van de Once-formatie veruit de sterkste renner,
maar de 61ste editie van de Waalse Pijl kende een niet al te sterk
deelnemersveld. Specialisten van de afgelopen Vlaamse klassiekers waren
toe aan een rustpauze. De betere ronderenners, zoals Bjarne Riis en Tony
Rominger, beschouwden de Waalse Pijl als een opwarmer voor een hete
zomer. Riis stond aan de start met een afgeknipte maillot, Rominger
fietste met een lange broek. Ze eindigden in de middenmoot, op ruime
achterstand van Jalabert, die zich met wollen handschoenen tegen de
koude had beschermd. De 28-jarige Jalabert heeft inmiddels 87 koersen
gewonnen sinds hij in 1989 zijn eerste profcontract tekende. In Hoei
behaalde hij zijn achtste zege van het seizoen. Het had nog beter
gekund. Op belangrijke momenten werd hij vaak met pech geconfronteerd of
toonde hij zich overmoedig. In Milaan-Sanremo kwam hij vlak voor de
finish zwaar ten val. In de Ronde van Vlaanderen reed hij lange tijd op
kop, maar werd hij in de slotfase verrast door de zogenaamde hongerklop.
Gebrek aan voedsel kostte Jalabert in Meerbeke een hoge klassering.
 Gisteren nam hij vooral revanche op zichzelf. Een wielrenner die
vergeet te eten, kan alleen zichzelf iets verwijten.
Jalabert maakte een montere indruk. Hij onderstreepte het belang van de
Waalse semiklassieker. ,,Het staat mooi op mijn erelijst en het geeft me
moraal voor de rest van het seizoen. Ik kende het parcours en heb
daarvan geprofiteerd. Ik wist precies waar ik moest demarreren.''
Jalabert verklaarde in eerste instantie niet voor zijn eigen kansen
te hebben gereden. Hij wilde de koers openbreken voor zijn ploeggenoten,
wat werd bevestigd door Manolo Saiz. De Spaanse ploegleider wilde zijn
kopman zo veel mogelijk sparen. ,,Hij moet zondag in topvorm zijn, dat
is ons hoofddoel'', vertelde Saiz voor de Belgische radio.
Voor Jalabert was de Waalse Pijl inderdaad een voorproefje van de
komende wereldbekerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik. La Doyenne
ontbreekt nog op zijn erelijst. Zijn grootste concurrent is op papier
Rolf Souml;rensen, die gisteren niet aan de start verscheen. Zonder hun
Deense kopman maakten de renners van de Raboploeg een strijdlustige
indruk. Michael Boogerd zag zijn inspanningen beloond met een veertiende
plaats. Erik Breukink was tevreden met een zestiende plaats.
