

Trots drijft bokslegende terug naar ring






Door onze redacteur MARK HOOGSTAD 


ROTTERDAM, 1 MAART. Een gentleman
keert terug in de ring. Zes jaar na zijn laatste gevecht maakt bokser
Sugar Ray Leonard, veertig jaar inmiddels en licht
grijzend bij de slapen, vanavond in Atlantic City zijn rentree tussen de
touwen. ,,Wie zegt mij dat zodra je veertig bent je in een schommelstoel
moet liggen'', vroeg de Amerikaan zich deze week hardop af. ,,Wie fysiek
en mentaal scherp is, kan alles. Leeftijd doet niet ter zake.''


Tegenstander in het titelgevecht over twaalf ronden is Hector
Macho Camacho. De 34-jarige Porto-Ricaan mag zich de
wereldkampioen in het middengewicht noemen van de International Boxing
Council (IBC), een bond zonder aanzien en betekenis in de versplinterde
bokswereld. Camacho won zijn laatste achttien gevechten, maar kenners en
volgers nemen hem ondanks zijn indrukwekkende staat van dienst - 63
profpartijen waaronder slechts eacute;&eacute;n nederlaag - nauwelijks
serieus. Bookmakers beschouwen uitdager Leonard als de favoriet.

Woensdag baarde Camacho opzien tijdens de laatste persconferentie
voorafgaand aan het gevecht in het Atlantic City Convention Center. Ten
overstaan van tientallen camera's en journalisten kreeg de
titelverdediger een woordenwisseling met de manager van Leonard. Staand
achter de microfoon wierp hij een glas water in de richting van Leonard
en zijn gevolg. Hij verontschuldigde zich later voor de
publiciteitsstunt en gaf later blijk van respect voor zijn tegenstander.
,,Het is een eer om tegen meneer Leonard te vechten.''

Sugar Ray Leonard geldt als een levende bokslegende. In de Verenigde
Staten wordt zijn naam in een adem genoemd met die van gewezen
grootheden als Mohammed Ali en Joe Frazier. Faam verwierf Leonard voor
het eerst in 1976. Bij de Olympische Spelen in Montreal won het
veelbelovende talent de gouden medaille in de gewichtsklasse tot 63,5
kilogram. Na zijn olympische triomf dongen tal van managers naar zijn
gunsten, maar Leonard verklaarde niet geiuml;nteresseerd te zijn in een
profloopbaan. Tot veler verbazing koos hij voor een studie aan de
universiteit van Maryland om nog geen jaar later alsnog te bezwijken
voor de lokroep van het kapitaal.

Vanaf dat moment groeide de welbespraakte bokser, volgens zijn ouders
voorbestemd om ooit zanger te worden, uit tot de lieveling van het
Amerikaanse publiek. Ray Charles Leonard, zoals hij officieel heet,
ontpopte zich zowel binnen als buiten de ring als een charismatische
verschijning. Met zijn snelle punch en innemende glimlach won hij
vele titels en vele harten. Als eerste en enige bokser in de
geschiedenis veroverde Ray Sugarfree vijf
wereldtitels in vijf verschillende gewichtsklassen.

Leonard beleefde zijn hoogtijdagen in de jaren tachtig. Hij versloeg kampioenen 
als Roberto Duran, Thomas Hearns en
Marvellous Marvin Hagler. Vooral het duel tegen de ongenaakbaar
geachte Hagler, in april 1987, ging de boeken in als een van de grootste
gevechten uit de geschiedenis. Na afloop van die partij, zijn tweede
comeback na ruim vier jaar niet te hebben gebokst, verklaarde Leonard
nooit meer terug te keren in ring. ,,Omdat ik niets meer te bewijzen
heb.'' Twee jaar later schond hij die belofte.

Vooral trots drijft Leonard, vader eacute;n grootvader, ditmaal terug
naar de ring. Zes jaar geleden leed hij een gevoelige nederlaag, zijn
tweede in 39 profpartijen, tegen Terry Norris. Na twaalf ronden riep de
jury titelverdediger Norris unaniem uit tot winnaar. Trainer Janks
Morton, achttien jaar de steun en toeverlaat van Leonard, vertelde
onlangs dat zijn voormalige pupil die nederlaag nooit heeft weten te
verwerken. ,,Ray wil geen afscheid nemen als een verliezer. Hij wil voor
altijd herinnerd worden als een groot kampioen.''

Zelf wees Leonard, ,,een man van dromen'' zoals hij
zichzelf omschrijft, deze week vooral op zijn grenzeloze ambitie.
,,Geluk is voor mij doen wat ik doen wil'', zei hij woensdag. ,,Laat
iedereen maar denken dat een man van veertig niets meer kan. Ik wil de
vooroordelen verslaan.'' Niet iedereen nam genoegen
met dat antwoord. Voor de zoveelste keer gevraagd naar de reden van zijn
comeback, reageerde Leonard een dag later uiterst geprikkeld.
,,Verdomme, ik wil dit doen en ik ga dit doen.''

De terugkeer van Leonard heeft in de Verenigde Staten de discussie over de zin e
n onzin van boksende veertigers nieuw leven
ingeblazen. Tien jaar geleden maakte zwaargewicht George Foreman zijn
rentree. De boksende priester, 48 jaar inmiddels en naar eigen zeggen in
de kracht van zijn leven, voerde destijds verveling aan als
belangrijkste reden van zijn terugkeer. ,,Als ik opstond wist ik niet
meer of het zondag, maandag of dinsdag was'', zei hij drie jaar geleden.
,,Een man moet werken en ik ben gek van werken.''

Volgens veel commentatoren liggen geldzucht en ijdelheid ten grondslag
aan de rentree van boksers als Leonard. Zelf ontkent de voormalige
kampioen die stelling overigens met klem. ,,99,99 procent keert terug
uit financieuml;le overwegingen. Ik behoor beslist niet tot die
categorie.'' Feit is dat Leonard na vanavond bijna tien miljoen gulden
kan bijschrijven op zijn rekening. Na zijn afscheid in 1991 werd zijn
vermogen geschat op circa tweehonderd miljoen gulden.

De laatste jaren stond Leonard voornamelijk op de golfgreens in Californieuml;. 
Onder toeziend oog van tientallen fans
sloeg de voormalige boksheld (handicap 16) bijna dagelijks een balletje.
Daarnaast trad hij op in commercials, speelde hij mee in een actiefilm
en gaf hij tv-commentaar bij boksgala's. ,,Maar niets geeft mij zoveel
voldoening als boksen. Voor iemand die nooit handschoenen heeft
gedragen, is dat moeilijk te begrijpen. Ik ben een vechter en vechters
willen in de ring staan.''

Met zijn rentree zegt Leonard bovendien de aandacht te willen vestigen
op de Sugar Ray Leonard Youth Foundation, een fonds dat
ontspoorde jongeren aan een betere toekomst moet helpen. ,,Ik weet wat
het is om drugs te gebruiken, ik ken de gevaren'', zei hij donderdag.

Ten tijde van zijn gevecht tegen Norris was Leonard verslaafd aan drank
en cocaiuml;ne, zo bekende hij. ,,Mijn manier om de jeugd op een beter
pas te helpen, is terug te keren naar de plek waar ik groot ben
geworden.''










