


Opmaat





DE DERDE ZATERDAG   van april vervangt dit jaar de derde dinsdag in
september. Wat de hoofdlijnen van de begroting voor 1998 betreft kan het
kabinet-Kok na het afgelopen weekeinde met vakantie gaan. De kiezers
wacht volgend jaar een bescheiden voordeel, er komt extra geld voor
knelpunten en met het overheidstekort zal het tegen Prinsjesdag wel in
orde komen. Ook al mag het van premier Kok geen pretpakket worden
genoemd - dit is een verkiezingsbegroting.


Formeel ging het bij de kabinetsbesprekingen alleen om de uitgavenkant
van de begroting, maar om zeker te stellen dat straks de meevallende
belastinginkomsten niet allemaal gebruikt worden om de staatsschuld te
verlagen, heeft het kabinet nu al besluiten genomen over
lastenverlichting. De ontwerpbegroting voor 1998 bevat daarom niet
alleen extra uitgaven voor het AOW-fonds, het basisonderwijs, de
infrastructuur en de gezondheidszorg, maar ook maatregelen zodat de
koopkracht van iedereen volgend jaar verbetert. Allemaal in de plus, met
dank aan de economische groei en aan het gevoerde beleid.

Het resultaat is een voorbeeld van een paars compromis. De belastingen
gaan omlaag, de uitkeringen omhoog. Zo weten D66, de VVD en de PvdA zich
tevreden gesteld. En er valt veel voor te zeggen om de lusten
gelijkelijk te verdelen nu er eindelijk wat meer financieuml;le adem in
de overheidsfinancieuml;n komt. De volgehouden ijklijn bij de
departementale uitgaven en de dalende staatsschuld leiden tot lagere
rentelasten. Dat geeft ruimte voor nieuw beleid en daarvan heeft
minister Melkert (Sociale Zaken) gretig gebruik gemaakt. Zijn
'koudetoeslag' gaat weliswaar niet door, maar de PvdA kan zich bij de
komende verkiezingen wel presenteren als de partij van het
armoedebeleid. Gezegend is het land waar een ernstig inkomensprobleem
bij minder dan eacute;&eacute;n procent van de bevolking leidt tot een
nationaal armoededebat en vrijwel onmiddellijk wordt omgezet in extra
steunmaatregelen.


NEDERLAND   hoeft niet extra te bezuiningen om volgend jaar de
Economische en Monetaire Unie binnen te komen. De banenmachine draait op
volle toeren, voor de economie dreigt oververhitting. Er zijn anderzijds
grotere tekorten bij de sociale fondsen dan voorzien, de toptarieven en
de marginale belastingdruk blijven van een uitzonderlijke hoogte in
Europa en de uitstroom uit de sociale zekerheid komt maar mondjesmaat
tot stand. Maar de politieke klasse verheugt zich op vrijgevigheid ten
behoeve van de onderkant van de samenleving en laat de verdere
structurele aanpassingen liggen voor het volgende kabinet. Er zijn
immers eerst verkiezingen.










